Inkijken

Välkommen till / Welkom bij / Welcome to

DOMBURGFÖRLAGET (Uitgeverij Domburg)

Een stukje uit het boek

De tentoonstelling geeft een beeld van tweehonderdvijftig jaar sla-vernij, het fundament van de kolonie. Het betekende tweehonderd-vijftig jaar afschuwelijk lijden. De suiker werd duur betaald. Er zijn tekeningen van slavenschepen waar de gevangengenomen Afri-kanen als sardientjes in een blik liggen. Er zijn voorbeelden van registers over deze menselijke vracht, voorbeelden van ijzeren halsbanden, ijzeren maskers, zwepen en hoe de slaven gebrand-merkt werden met de initialen van hun eigenaar. Er zijn oude al-manakken met complete registers over plantages, eigenaren, blankofficieren, directeuren, voormannen en slaven. Het was toen gewoon dat men mensen als eigendom beschouwde. Ze werden als dieren behandeld en moesten zich letterlijk dood werken. Voor 1863, toen Nederland als laatste westers land de slavernij afschaf-te, kon het echter ook voorkomen dat slaven vrijgelaten of vrijge-kocht werden. De gouverneur verleende dan Vrijlatingsbrieven (Manumissiebrieven) die voormalige slaven altijd bij zich moesten hebben als bewijs dat ze vrij waren.

 

Een voorbeeld van zo’n brief is ook op deze tentoonstelling te zien. Een geelachtig, beduimeld stuk papier dat in een vitrine ligt. Een gedeelte van de tekst is voorgedrukt en de rest bestaat uit een sierlijk handgeschreven tekst met onder anderen de naam van de voormalige eigenaar, de voorgestelde naam van de voormalige slaaf als vrij mens en het gekozen beroep. De brief is ondertekend door niet minder dan zes personen.

 

Wanneer ik de tekst op die Manumissiebrief probeer te lezen gaan de haren op mijn armen recht overeind staan en schiet er een huivering door mijn hele lichaam. Ik moet de tekst nog een keer lezen.

 

Heb ik het echt goed gezien? Ja, het is waar…er staat Woiski.

 

Dit is de vrijlatingsbrief van mijn betovergrootmoeder, Elisabeth Clasina Woiski.

Op deze voormiddag in het Tropenmuseum in Amsterdam begint een onwaarschijnlijke en buitengewone reis. De laatste halte van die reis is dit boek.

.

1940, La Cubana, Amsterdam.

Max Woiski, Alma Woiski, Lou Holtuin, Freddy Johnson.

La Cubana Mallorca, 1962.

Links Max Woiski Sr, rechts Ronny Woiski.

 

Jaren 70. Restaurante Jeanette y Daniel.

1997, Finanstidningen.